صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اتفاقی

در رابطه با فرض سوال ؛ مستظهر از ماده ۲ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ با اصلاحات و الحاقات بعدی و اصل 36 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مبنی بر اصل قانونی بودن جرم و مجازات ، نظر به اینکه چنین رفتاری ، جرم انگاری نگردیده بنابراین با تکیه بر اصل تفسیر مضیق قوانین کیفری ، یعنی پایبندی به قدر متیقن مدلول الفاظ قانون و خودداری از توسعه آن لذا نصب دستگاه GPS شنوددار در خودروی افراد دیگر حتی بدون اطلاع آنان ، جرم تلقی نمی گردد و فاقد وصف کیفری است ضمن اینکه رفتار ارتکابی شخص فرض سوال نیز از شمول ماده 730 بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 (ماده 2 قانون جرایم رایانه ای مصوب 1388) خروج موضوعی دارد چرا که شنود غیرمجاز از طریق رایانه موضوع این ماده می باشد و تحقق آن منوط به این است که " شخصی به طور غیرمجاز محتوای در حال انتقال ارتباطات غیرعمومی در سامانه‌های رایانه‌ای یا مخابراتی یا امواج الکترومغناطیسی یا نوری را شنود کند " پس در فرض سوال ؛ اولاً ضبط صدا در خودروی دیگری ، محتوای در حال انتقال ارتباطات غیر عمومی نیست ثانیاً رفتار موصوف (قرار دادن دستگاه شنود) در فضای واقعی [خودرو] حادث گردیده و به عبارتی ارتکاب رفتار مزبور ، در فضای مجازی نبوده است از این رو نمی توان رفتار شخص موصوف را ، شنود غیر مجاز تلقی نمود . نظریه مشورتی اداره حقوقی قوه قضاییه به شماره : ۷/۱۴۰۲/۳۰۴ مورخ ۱۴۰۲/۰۵/۱۳ نیز موید همین مطلب است .