صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
زوجه علیه همسر خود (زوج) دعوای مطالبه نفقه فرزند مشترک مطرح نموده است. در صورت احراز شرایط دعوی، آیا دادگاه زوج را به پرداخت دیه تا زمان اجرای حکم محکوم مینماید یا صدور یک محکومیت برای وصول نفقه فرزند تا زمان رسیدن به سن رشد کافی است؟
نظر هیئت عالی
در فرض سؤال، با لحاظ نظریه مشورتی شماره 712347 مورخ 4/10/78 اداره کل حقوقی قوه قضائیه، طبق صراحت مادۀ 1206 قانون مدنی، نفقه اقارب برای آینده قابل مطالبه است و بالغ شدن فرزند موجب قطع انفاق او نخواهد بود و در صورت عدم توان مالی پدر، بنابر مدلول ماده 1199 قانون مدنی عمل خواهد شد؛ با این وصف نظریه اکثریت مورد تأیید هیأت عالی است.
نظر اکثریت
برابر ماده 1206 قانون مدنی، پرداخت نفقه اقارب نسبت به آتیه بوده و محدود به مدت زمان مشخصی نیست، فلذا با احراز شرایط پرداخت نفقه طفل مشترک بقای آن استصحاب شده و تا زمان سقوط و یا ارائه ادله جدید و اثبات آن مرجع اجرای احکام مربوط نسبت به اخذ و پرداخت نفقه اقدام خواهد نمود.
نظر اقلیت
استفاده از عبارت آتیه در ماده 1206 قانون مدنی جهت ایجاد تمایز بین نفقه زوجه و اقارب است که از آن اخذ و پرداخت نفقه برای مدت نامعلوم استنباط نمیشود. همچنین پرداخت نفقه اقارب مستلزم احراز شرایطی است که ورود و احراز آن خارج از حدود اختیارات قانونی اجرای احکام است بنابراین صدور حکم و اخذ نفقه اقارب (طفل مشترک) صرفاً تا زمان صدور حکم قطعی میسر بوده و تسری آن به بعد از آن مجوز قانونی نخواهد داشت.
مبحث
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 1206 قانون مدنی | ماده 47 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 | ماده 48 قانون حمایت خانواده