صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
ماموران برای جلب متهم متواری دستور قضایی مبنی بر ورود به منزل داشتهاند، اقدامات مأموران منجر به جلب متهم متواری میشود و پس از جلب، متهم متواری را به افسر نگهبانی دادسرا برده و او را مورد ضرب وجرح قرار می دهند و برای وانمود کردن اینکه ضرب آنان در مقام دفاع مشروع بوده است، مجدداً به منزل متهم ورود و قمهای که در بار اول ورود مشاهده کرده بودند، برمی دارند. با توجه به شرح مذکور که اقدامات مأموران منجر به ارتکاب جرایم ضرب و جرح و ورود به منزل (در بار دوم) بدون مجوز قضایی گردیده است آیا در اقدامات مأموران راستای دستور قضایی و در مقام ضابط دادگستری بوده است یاخیر؟رسیدگی به دو جرم مذکور در صلاحیت دادسرای نظامی است یا دادسرای عمومی؟
نظر هیئت عالی
موضوع سوال جرم در مقام ضابط بوده و حسب مورد (که دستور مقام قضایی قضایی دادسرای عمومی و یا مقام قضایی دادسرای نظامی ) در صلاحیت محاکم عمومی و یا نظامی خواهد بود.
نظر اتفاقی
وفق تبصره 2 ماده 184 و ماده 185 ملاک خاتمه دستور قضایی دایر بر جلب حاضر کردن مجلوب نزد مقام قضایی و تحویل وی به اوست، لذا نگهداری مجلوب در افسر نگهبانی یا تحویل دادن وی به افسر نگهبان موجب رفع مسؤولیت مأموران و خروج آنان از ضابطیت نیست. با توجه به شرح مذکور: در پاسخ سؤال نخست وقوع دو جرم ایراد ضرب و ورود به منزل (در بار دوم) با توجه به اینکه هنوز مجلوب را نزد مقام قضایی حاضر نکرده و به وی تحویل ندادهاند، جرایمی است که ضابطان در راستای دستور قضایی مرتکب شدهاند و هر دو جرم، جرم در مقام ضابطیت است. در پاسخ به سؤال دوم: با توجه به اینکه هر دو جرم از حیث اینکه در راستای اجرای دستور قضایی صورت گرفته است یک عمل واحدی است که منجر به نتیجه مجرمانه شده است، غیر قابل تفکیک بوده و وفق اصل 172 از قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، و تبصره 4 ماده 597 از قانون آیین دادرسی کیفری رسیدگی به هر دو جرم در صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب است.
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 184 قانون آیین دادرسی کیفری | ماده 185 قانون آیین دادرسی کیفری