صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
آیا جادوگری جرم است؟ طبق چه مادهای؟
نظر هیئت عالی
چنانچه رفتار موضوع سؤال (جادوگری) از مصادیق بزه کلاهبرداری باشد؛ یعنی با انجام مانور متقلبانه که موجب اغفال طرف و تحصیل مال او شود، انجام پذیرد، در این صورت به مجازات کلاهبرداری محکوم می شود و مادام که رفتار مذکور در قانون ( به نحوی از انحاء نظیر کلاشی و رمالی و...) جرم شناخته نشده باشد، قابل مجازات نخواهد بود. بنابراین، نظریه اقلیت قضات محترم دادگستری تهران، در حدود فوق الذکر مورد تأیید است.
نظر اکثریت
بر اساس ماده 220 قانون مجازات اسلامی: « در مورد حدودی که در این قانون ذکر نشده است طبق اصل یکصد و شصت و هفتم (167) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران عمل می شود.» جادوگری نیز در شرع حد محسوب و دارای مجازات قتل است.
نظر اقلیت
همه فقها جادوگری را مستوجب حد نمیدانند. حدود اختلافی مشمول ماده 220 نمیگردد و تنها مواردی چون ارتداد را شامل میشود. بر اساس بند 18 ماده 3 آییننامه امور خلافی مصوب 1354: « ماده سوم: اشخاص زیر به ۷ روز تا ده روز حبس تعزیری و از ۱۰۰ تا دویست ریال غرامت محکوم میگردند: ((... ۱۸- کسانیکه رمالی، جَفْر [علمی که به کمک آن امور پنهانی و آینده را بازگویند]، تعبیرخواب، کف بینی، افسونگری، جادوگری، جن گیری، فالگیری، پیشگوئی، چله نشینی، بخت گشائی و امثال آنها را وسیله معرکه یا دوره گردی قرار داده یا باز کردن دکان یا خانه اعمال مزبور را پیشه و وسیله کسب و استفاده خود قرار دهند.» در صورتی که معتقد به پابرجا بودن این ماده باشیم، بر اساس این ماده میتوان عمل مرتکب را جرم و قابل مجازات دانست.
مبحث
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
بند 18 ماده 3 آیین نامه امور خلافی مصوب 1354 | ماده 220 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392