صورت‌جلسه نشست قضائی

نظر اکثریت

خطای پزشکی در درمان دو حالت را ایجاد می‌کند: حالت اول آن است که جراحت اصلی به حالت سکون رسیده بوده و درمان اشتباه یک عامل مستقل در ایجاد مرگ تلقی می‌گردد به نحوی که مرگ حاصل از اقدام اشتباه پزشک با نحوه مرگی که در اثر رفتار مجرمانه متهم اصلی قابل تصور بود، متفاوت است که در این حالت اقدام پزشک قاطع رابطه علیت است و پزشک مسئول می‌باشد. تاکید ماده 495 قانون مجازات اسلامی بر "تقصیر پزشک در ایراد صدمه بدنی یا تلف" موید این نظر است. اما در حالت دوم درمان اشتباه پزشک صرفاً معالجه را با تأخیر مواجه کرده و درمان درست و به موقع را از بیمار دریغ نموده که در اثر رفتار مجرمانه اول و عدم دریافت درمان مناسب و به موقع شخص فوت نموده است؛ به نظر می‌رسد در این حالت اقدام پزشک قاطع رابطه علیت نخواهد بود و این عدم درمان مناسب به مثابه عدم ایجاد مانع در ایراد صدمة می‌باشد که تأثیری در رابطه علیت بین فعل وجودی متهم اصلی و نتیجه حاصله ندارد.