صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
در پروندهای شاکی شکایت مطرح کرده و جراحت وی در حد حارصه و دیه کمتر از یک دهم دیه کامل بوده است. ریاست محترم دادگاه با بررسی جوانب امر و تمام ابعاد قضیه و دلایل شاکی به لحاظ فقد ادله اثباتی جرم و یا ضعف ادله شاکی؛ رای بر برائت متهم صادر نموده است. آیا با توجه به صراحت ماده ۲۷ قانون آ.د.ک مصوب سال ۱۳۹۲ با اصلاح بعدی که آرای قطعی دادگاه کیفری را قانونگذار بیان نموده و دیه نیز کمتر از یک دهم بوده و از موارد بند ب ماده مذکور میباشد. رأی اشاره شده از ناحیه شاکی قابلیت اعتراض دارد؟
نظر هیئت عالی
در ماده 427 به لفظ «جرایم» اشاره کرده است و در تبصره 2 به محکومیت و برائت و... اشاره نموده است و قیاس کردن آراء دادگاه و داسرا صحیح به نظر نمیرسد. عدم قابلیت تجدیدنظرخواهی در تبصره 2 ماده 427 مطلق است؛ لذا هیات عالی با نظر همکاران معتقد به عدم تجدیدنظر میباشد.
نظر اتفاقی
با توجه به صراحت تبصره ۲ ماده ۴۲۷ قانون آ.د.ک شاکی حق تجدیدنظرخواهی ندارد. عدم تجدیدنظرخواهی منوط به محکومیت متهم بوده نه برائت؛ عدم تجدیدنظرخواهی ممکن است باعث تضییع حق شاکی گردد. با توجه به اینکه صدور قرار منع تعقیب در دادسرا دیه کمتر از یک دهم از طرف شاکی قابل اعتراض بوده و لیکن نمیتوان این حق را از شاکی در دادگاه سلب نمود و این امر با روح قانون و حقوق شاکی در تعارض بوده؛ لذا با وحدت ملاک از ماده ۲۷۰ آ.د.ک رای برائت از طرف شاکی قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظرخواهی میباشد.
مستندات قانونی
ماده 270 قانون آیین دادرسی کیفری | ماده 427 قانون آیین دادرسی کیفری