صورتجلسه نشست قضائی
پرسش
ابلاغ حضور در پست نگهبانی باید به صورت مکتوب باشد یا ابلاغ به طرق دیگر از قبیل شفاهی و پیامک و از این قبیل کفایت میکند؟ همکاران محترم مستند و مستدل پاسخ خویش را بیان فرمایید.
نظر هیئت عالی
مستفاد از ماده 655 قانون آیین دادرسی کیفری، ابلاغ الکترونیکی نیز با رعایت مقررات مربوط پذیرفته شده و هرگاه به لحاظ فوریت ماموریتهای نیروهای مسلح امکان ابلاغ کتبی به نیروها وجود نداشته باشد، ابلاغ تلفیقی و پیامکی نیز پذیرفته و قانونی است.
نظر اتفاقی
برابر تبصره ماده 43 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح، نگهبان، مامور مسلحی است که حفاظت یک محل یا یک منطقه یا یک مقام معین به او واگذار شده باشد و در فرضی که محل پست نگهبانی، مسلحانه نباشد هرچند لوحه نگهبانی نیز به فرد غایب واگذار شده باشد اما موضوع از شمول تبصره ماده قانونی مزبور، خروج موضوعی دارد و صرفاً برابر مواد 1 و 3 دستورالعمل اجرایی ماده 130 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح تخلف انضباطی محسوب میگردد اما بر فرض مسلح بودن، مادام که شخص نظامی در محل نگهبانی حاضر نشود و موضوع نگهبانی به وی واگذار نشده باشد عنوان نگهبان بر وی صدق نمیکند و عمل وی به صورت عدم حضور ابتدایی جهت نگهبانی، عنوان کیفری ترک پست را ندارد [دادنامه شماره 9909970925600807 مورخ 1399/10/13 صادره از شعبه 41 دیوان عالی کشور نیز موید همین برداشت است] و ممکن است موضوع در شمول عنوان مجرمانه لغو دستور و یا تخلف انضباطی بسته به مورد آن تلقی گردد و در خصوص اطلاع شخص از نگهبانی، در آییننامه انضباطی نیروهای مسلح، ابلاغ اعم از شفاهی و کتبی قید گردیده است؛ لذا لزومی به ابلاغ کتبی نمیباشد چراکه اساس کار نیروهای مسلح بر پایه نظم و انضباط و حفظ سلسله مراتب و اطاعت از اوامر فرماندهی است و اصولا بسیاری از جرایم کیفری به خاطر تثبیت و حمایت از این وضع شدهاند و مجازاتهای مقرر در قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح بر بنیان انضباط نظامی مبتنی است و امر نگهبانی، جزء تکالیف و وظایف خاص نظامی محسوب میگردد. پس موضوع سوال، نیاز به ابلاغ به صورت مکتوب نداشته و به هرصورتی که شخص نظامی، از نگهبانی خود مطلع شده باشد از قبیل پیامک و یا از طرق دیگر، کفایت میکند و اثبات عدم اطلاع با مشارالیه میباشد.
مبحث
کلمات کلیدی
مستندات قانونی
ماده 43 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح